OMEN TESTUAK 27/10/11

NIRI PASA ZAIDANARI BURUZKO NARRAZIOA

Txikia nintzenean, Tolosako Laskorain Ikastolak eta Lizarra Ikastolak hainbat udaleku antolantzen zituzten batera. Lekeitio, Garde eta Urbasako irteerak alegia. Udaran antolatzen zituzten eta beraz, Lizarrako jendearekin oso harreman estua neukan. Urtero, zoroa bezala egoten nintzen udara iristeko gogoa neukalako haiek berriro ikusteko. Urtean zehar, udara baitzen momentu bakarra beraiei ikusteko aukera nuena.

Oso oroitzapen polita daukat udaleku hauetaz. Nire lehenengo irteera Lekeitio izan zen eta beraz, lehenengo urtea zen Lizarrako jendea ezagutzen nuena eta beraiekin harremanetan jartzen nintzena. Bertan, Marta Moreno ezagutu nuen, eta lehenengo momentutik oso harreman estua mantendu genuen. Ekintza asko batea egiten genituen eta hamar egunak elkarrekin igarotzen genituen. Azkeneko egunak iristen zirenean, izugarrizko penarekin egoten ginen bata bestearengandik aldendu behar ginelako. Agurtzeko unea iristen zenean, hurrengo udara noiz iritsiko zen zai egoten ginen.

Urtean zehar gutunak elkar idazten genituen eta behintzat bata bestearen berri izaten genuen. Horrela urtero. Nire bigarren udalekua Gardera joan nintzenekoa izan zen, eta bertan ere, Marta eta bere lagunekin ibili nintzen hamar egunetan. Elkarrekin igaro genuen azkeneko udalekua izan zen, Urbasako udalekuetara ez baitzen etorri. Momentu hortatik aurrera, uste nuen ez nuela bere berririk izango. Jada ez genituen gutunak elkarbanatzen eta ez genekien ezer ere ez bata besteari buruz.

Harrigarria bada ere, lau urte pasa dira elkar ikusten ez ginela aurtengo urtera arte. Unibertsitatera iritsi nintzen lehenengo egunean, bere oso antzekoa zen neska bat ikusi nuen baina ez zitzaiten burutik pasa bera izango zenik.

Berak ezagutu ninduen eta niregana etorri zen agurtzera. Harriturik geratu ginen biak gela berean eta gainera lau urte pasa ondoren berriro ikusteak.

Gure patua berriz elkar ikustea zen eta begira nola suertatu diren gauzak non berriro elkarrekin denbora luze bat igaroko dugun.   

  

OMEN TESTUAK 27/10/11

LAGUN BATZUEI PASA ZAIONARI BURUZKO NARRAZIOA

Aurtengo udaran nire lagun batzuk Europako hainbat herrialde ezagutzera joan omen ziren. Berna, Suitza, Praga, Paris, Holada eta Munich-era hain zuzen ere.

Bidaia hasi aurretik, hainbat arau bete behar omen zituzten. Ez omen zuten inor haien arduraduna izan zitekeenik. Autobusean egin omen zuten bidaia eta azken finean, arduraduna autobuseko gidaria omen zen. Ondorioz, bidaia hasi aurretik, hainbat bilera egin omen zituzten arauak finkatzeko. Gidariak ordu finko bat ezartzen bazuen, ordu hortan gazte guztiak bildu behar omen zuten, bestela gidaria joan egingo zelako.

Bertan, jende asko ezagutu omen zuten eta horrekin batera bizitzeko beste modu batzuk. Autobusean egin omen zituzten bidaiak. Lotara joateko unea iristen zenean, literak ezartzen omen zituzten, horrela bidaian lo egiten omen  zuten. Beraiek esan zidatenez, denbora asko pasatzen omen zuten autobusean, baina finkatutako herrialdeetara joaten zirenean, egun guztia pasatzen omen zuten bertan, ondorioz, eguna izugarri aprobetxatzen omen zuten, Turismoa eginez. Otorduei dagokionez, Tolosatik janaria eman omen zuten bertan sukaldatzeko. Janariaz gain, kanpin gasa, lapikoak, zartaginak, eta sukaldatzeko beste hainbat elementu eman omen zituzten. Dutxatzeko garaia iristen zenean, leku publikoetara jotzen omen zuten. Esaterako, pistinetara. Sarrera ordaintzen zuten, eta denbora aprobetxatu ondoren, joateko unea iristen zenean, dutxatzera joaten ziren.

Jende asko ezagutu omen zuten eta beraiekin denbora asko igarotzen omen zuten. Esperientzia oso onak izan omen zituzten herrialde guztietan, Praga bisitatzera joan ziren arte. Goizean ailegatu ziren Pragara. Gauean Holanda aldera abiatuko ziren, eta hortaz, gaueko 21.00etan autobusa geratu zen lekuan egon behar omen zuten guztiak. Metroz bidaiatzen omen ziren leku guztietara. Arratsalde osoa leku ezberdinak bisitatzen aritu zirenez, denbora oso azkar pasa omen zitzaien. Metroa hartu eta autobusa zegoen lekura joaten ari zirela pentsatu omen zuten baina beste direkzio bat hartu omen zuten. Ondorioz, metrotik jaitsi eta beste metro bat hartu behar izan omen zuten autobuserantz joateko. Presaka zebiltzanez, ez omen zuten metroko biletea erosi. Desgraziz, harrapatu egin omen zituzten eta hogei eta hamar euro ordaindu behar izan omen zituzten isun gisa. Dirua gutxienekoa izan omen zen, beraiek esan zidatenez, izugarrizko sustoa hartu omen zuten ikaragarrizko amenazak jaso zituztelako. Azkenik, denboraz justu ibili omen ziren autobusa hartzeko, baina harrigarria bada ere, bederatziak bost gutxietan ailegatu omen ziren.

Txunditurik geratu omen ziren Pragan gertatu zitzaienarekin. Disgustua pasa zitzaienean, humorez kontatu ziguten lagun guztiei.